ဆရာေနဇင္လတ္သည္ ဗိသုကာပညာရွင္၊ စစ္မႈထမ္း၊ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္၊ စီမံခန္႔ခြဲမႈပညာရွင္တစ္ဦး၊ စာေရး ဆရာတစ္ဦးအျဖစ္လည္း လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၿပီး လုပ္ကိုင္လ်က္ ရွိသည့္အျပင္ လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ ျပည္ေထာင္စုသမၼတ ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ သမၼတ၏ ႏုိင္ငံေရး အၾကံေပးတာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္ေနသူတစ္ဦးလည္း ျဖစ္ပါသည္။ရန္ကုန္ဇာတိပင္ျဖစ္ၿပီး ေမြးခ်င္း ၄ ဦးအနက္ အႀကီးဆံုးသားျဖစ္သည္။ ငယ္စဥ္က ST.John Diocesan ေယာက်္ားေလးေက်ာင္း (ယခု လမ္းမေတာ္ အထက ၁) တြင္ တက္ေရာက္ခဲ့ၿပီး ၁၉၆၃ ခုႏွစ္ ျပည္သူပိုင္သိမ္းခ်ိန္တြင္ ေတာင္ဥကၠလာပ အထက ၁ တြင္ ေျပာင္းလဲတက္ေရာက္ၿပီ
း ၈ တန္းအထိ ပညာသင္ၾကားခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ အထက္တန္းကို စိန္ေပါလ္ေက်ာင္း (ယခု ဗိုလ္တေထာင္ အထက ၆) တြင္တက္ ေရာက္ခဲ့သည္။ ထိုမွတစ္ဆင့္ စက္မႈတကၠသိုလ္တြင္ တက္ေရာက္ၿပီး B.Arch ဘဲြ႕ကိုရရွိခဲ့သည္။ ဘြဲ႕ရၿပီးေနာက္ စစ္တပ္ထဲတြင္ ၁၂ ႏွစ္ၾကာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ၿပီး ၁၉၉၂ ခုႏွစ္တြင္ ဗိုလ္ႀကီးအဆင့္ျဖင့္ အၿငိမ္းစားယူခဲ့သည္။ စစ္တပ္မွအၿငိမ္းစားယူၿပီး စီးပြားေရး နယ္ပယ္သို႔ ေရာက္ရွိလာသည့္အခါ AMBO Company ကို တည္ေထာင္ၿပီး AMBO Hotel လုပ္ကိုင္ေနေပသည္။ ဆရာေနဇင္လတ္သည္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းလုပ္ကိုင္ရင္း ပညာဆက္လက္ သင္ၾကားရင္း Master ႏွင့္ Ph.Dဘြဲ႕ကိုပါ ရယူႏုိင္ခဲ့သည္။ စာေပ၀ါသနာအရ ၁၉၇၀ ခုႏွစ္မွစတင္၍ တံခြန္၊ သေျပ၊ စက္မႈတကၠသိုလ္မဂၢဇင္းမ်ားတြင္ စာေရးေလ့ရွိသည့္ ဆရာ ေနဇင္လတ္သည္ စစ္တပ္ထဲ၀င္ေရာက္ၿပီးေနာက္ စာေရးသားမႈ ျပတ္ေတာက္ခဲ့ၿပီး ၁၉၉၇ ခုႏွစ္တြင္ စာေပေလာကသို႔ တစ္ေက်ာ့ျပန္လည္၀င္ေရာက္လာခဲ့သည္။ စီမံခန္႔ ခြဲမႈပိုင္းဆိုင္ရာ စာေပမ်ားေရးသားရင္း ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ေလာက္တြင္ ႏိုင္ငံေရး စာေပမ်ားပါ ေရးသားလာခဲ့သည္။ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္တြင္ ျပည္ေထာင္စု သမၼတျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ သမၼတ ၏ ႏုိင္ငံေရးအၾကံေပးတာ၀န္ေပးအပ္ျခင္း ခံရသူ ျဖစ္ပါသည္။ ျဖတ္သန္းမႈ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္ နယ္ပယ္က႑ စံုလင္ခဲ့သည့္အျပင္ မိမိေတြ႕ၾကံဳခဲ့သည့္ အေတြ႕အၾကံဳ၊ ပညာရပ္မ်ားကို မွ်ေ၀ႏုိင္ရန္အတြက္ Aldersgate Collage (Philippine) ၏ Myanamr Campus တြင္ ဌာနမွဴး တာ၀န္ကိုပါ အခ်ိန္တစ္ခုေပး ေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိသည္။
အထက္တန္းေက်ာင္းတစ္ခ ု၏ စာသင္ခန္းတြင္ ေက်ာင္းသားအားလံုး၏ တတြတ္တြတ္အသံမ်ားက တိတ္ဆိတ္ေနၿပီး အသံတစ္ခုတည္းကသာ တိတ္ဆိတ္မႈကို ၿဖိဳခြင္းလ်က္ရွိသည္။ အဲ့ဒီအသံပိုင္ရွင္မွာ အျခားသူေတာ့ မဟုတ္။ ကၽြန္ေတာ္တက္ေရာက္လ်က္ ရွိသည့္ ေတာင္ဥကၠလာပ အထက ၁ တြင္ သတၱမတန္း၌ အဂၤလိပ္စာသင္ ၾကားျပသလ်က္ရွိေသာ ဆရာဦးေက်ာ္ ရင္ပင္ျဖစ္သည္။ စာသင္ခန္းေရွ႕တြင္ ေျပာဆိုလ်က္ရွိသည့္ ဆရာ့စကား မ်ားကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းသား မ်ားက ေၾကာက္လန္႔၍ အသံမထြက္ ဘဲ နားေထာင္ေနၾကသည္မဟုတ္။ ဆရာ ေျပာျပေနသည့္ သူ၏ အေတြ႕ အၾကံဳမ်ားကို စိတ္၀င္စားလွသျဖင့္ စကားလံုးမ်ား လြတ္သြားမည္ကို စိုးရိမ္သျဖင့္ အာ႐ံုစူးစိုက္ နားေထာင္ေနျခင္းသာျဖစ္သည္။ ဆရာ ဦးေက်ာ္ရင္သည္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းသား မ်ားကို စာေပပညာရပ္တစ္ခုကိုသာ သင္ၾကားျပသျခင္းမဟုတ္ဘဲ သူေတြ႕ ၾကံဳခဲ့ရပံုမ်ားကိုပါ ေျပာျပရင္း အေတြး အေခၚမ်ားပါ သင္ၾကားေပးတတ္သူ တစ္ဦးျဖစ္သည္။ ဆရာ့၏သင္ၾကားမႈ ပံုစံက ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ အက်ိဳး ရွိေစသည္။
ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းသားဘ၀က စာဖတ္အားေကာင္းခဲ့သည္။ ကိုယ္တုိင္လည္း self study လည္းလုပ္ႏုိင္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အဓိက သင္ၾကားလိုသည္က Concept ျဖစ္သည္။ သီအိုရီေတြက ကိုယ့္ဘာသာ ကိုယ္ ဖတ္႐ႈေလ့လာႏိုင္ေပသည္။ ထို႔ ေၾကာင့္လည္း MBA ေရာက္စဥ္က သင္ၾကားေပးသည့္ဆရာ့ကို Concept မ်ားသာ အဓိက သင္ၾကားေပးရန္ ေတာင္းဆိုခဲ့ဖူးသည္။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တုိင္ဆရာအျဖစ္ သင္ၾကားသည့္အခါတြင္လည္း ေက်ာင္းသား မ်ားကို လက္ေတြ႕လုပ္ငန္းနဲ႔ယွဥ္ၿပီး ျပန္သင္ေပးႏိုင္ခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ လည္း ဆရာဦးေက်ာ္ရင္၏ သင္ၾကား မႈပံုစံ၊ သင္ၾကားေပးခဲ့မႈမ်ားက ကၽြန္ ေတာ့္အတြက္ အမွတ္ရေစခဲ့သည္။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ပို၍ အမွတ္ရ ေစသည္က ဆရာေျပာၾကားခဲ့ဖူးသည့္ စကားတစ္ခြန္း ပင္ျဖစ္သည္။ ဆရာ က ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းသားမ်ားကို
“လူေတြမွာ အခက္အခဲ အ မ်ဳိးမ်ဳိး ရွိမယ္။ မင္းတို႔ေတြ အခက္ အခဲကို အခက္အခဲလို႔ေတြးရင္ အ ခက္အခဲထုထည္က ပိုႀကီးသြား လိမ့္မယ္။ ဒါဟာ လာေနက် ဧည့္ သည္တစ္ေယာက္လို႔ မွတ္ထားလိုက္ မယ္ဆိုရင္ပဲ အခက္အခဲက ေသး သြား လိမ့္မယ္။” လို႔ ေျပာဖူးသည္။
ထုိစကားက ကၽြန္ေတာ့့္အတြက္ ဘ၀ျဖတ္သန္းမႈတစ္ေလွ်ာက္တြင္ အခက္အခဲမ်ားႏွင့့္ၾကံဳေတြ႕တိုင္း အခက္အခဲလို႔ မယူဆသည္အထိ ျဖစ္ ေစခဲ့သည္။
အခက္အခဲမ်ားကို ေက်ာ္ျဖတ္ျခင္း
ပထမဦးဆံုးေသာ အခက္အခဲ
ဘ၀ေပးကံေကာင္း၍ စား၀တ္ ေနေရးအခက္အခဲမရွိခဲ့သည့္ ကၽြန္ ေတာ့္အတြက္ အခက္အခဲဆို၍ ဦး ဆံုးေတြ႕ၾကံဳခဲ့ရသည္က ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီးသည့္အခ်ိန္ျဖစ္သည္။ ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က DSA ကိုေလွ်ာက္ဖို႔စိတ္ကူး ခဲ့သည္။ အဲ့ဒီမွာစေတြ႕သည္က... ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေဆြမ်ဳိးထဲတြင္ စစ္သား တစ္ေယာက္မွမပါေခ်။ ဒီေတာ့ မိသားစုက ကၽြန္ ေတာ့္ကို သေဘာမတူခဲ့ၾကေပ။ ကိုယ္က သြားခ်င္၊ မိသားစုဘက္က မသြားေစခ်င္။ ႏွစ္ဖက္လြန္ဆြဲ ေနခဲ့ရသည္။
အဲ့ဒီအခ်ိန္တြင္ ဦးေလး၏ ဆရာမျဖစ္သူ ႐ုကၡေဗဒဌာန၊ ဌာနမွဴး ေဒါက္တာေဒၚခင္စိန္က ကၽြန္ေတာ့္ကို အၾကံေပးစကားတစ္ခြန္း ေျပာခဲ့ သည္။
“သား...မင္း တကၠသိုလ္အရင္တက္ၾကည့္ ပါလား။ မင္းအမွတ္လည္း ေကာင္းတာပဲ။ တကၠ သိုလ္တက္ၿပီးတဲ့အခါ မင္း စဥ္းစားၪာဏ္ပိုရွိလာ မယ္။ ၿပီးေတာ့မွ ဗိုလ္သင္တန္းသြားခ်င္တယ္ ဆိုရင္ အဲ့ဒီအခါ မင္းမိဘေတြကို ဆရာမကိုယ္တုိင္ ေျပာေပးမယ္။”
ဆရာမေျပာတဲ့စကားက ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အက်ိဳးအေၾကာင္းသင့္ (Resonable) ျဖစ္တာ ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္လက္ခံၿပီး စက္မႈ တကၠသိုလ္ တက္ျဖစ္ခဲ့သည္။ စက္မႈတကၠသိုလ္ၿပီး တဲ့အခါမွာ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ ရင့္က်က္မႈ (Maturity) တစ္ခု ျဖစ္လာတာမို႔ မိဘေတြကို ကိုယ္တုိင္ နား၀င္ ေအာင္ျပန္ေျပာႏုိင္၊ လက္ခံေအာင္ရွင္းျပႏုိင္ၿပီး စစ္ တပ္ထဲ၀င္ေရာက္ႏုိင္ခဲ့သည္။
ဒီအခ်ိန္တြင္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အသိတစ္ခု ရေစတာက ဘယ္အရာမဆို အေၾကာင္းျပခ်က္ ခုိင္လံုမယ္၊ အက်ဳိးအေၾကာင္းသင့္မယ္ (Reasonable) ျဖစ္မယ္ဆိုရင္ လက္ခံလို႔ရတယ္ဆိုတဲ့ အသိပင္ ျဖစ္သည္။ တစ္ဖက္ကို နားလည္ေအာင္ ရွင္းျပႏုိင္ မယ္ဆိုရင္ ကိုယ္လိုခ်င္တာရႏိုင္ေပသည္။
ဘာစီးပြားေရးလုပ္မလဲ ...
ဒီလိုနဲ႔စစ္မႈထမ္းရင္း ၁၂ ႏွစ္ၾကာမွာ အၿငိမ္းစားယူၿပီး ဘ၀အလွည့္ အေျပာင္းအျဖစ္ စီးပြားေရးေလာကထဲ၀င္ေရာက္လာခဲ့ရသည္။ ကၽြန္ေတာ္ စီးပြားေရးေလာကထဲ၀င္ေရာက္လာ ခ်ိန္က ၁၉၉၂ ခုႏွစ္၊ ကၽြန္ေတာ့္အသက္ ၃၈ ႏွစ္ ျဖစ္သည္။ ၁၂ ႏွစ္ေလာက္ စစ္မႈထမ္းလာတာမို႔ အျပင္အလုပ္ လုပ္မယ္ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ၊ စဥ္းစားခဲ့ရသည္။ ထိုအခ်ိန္က ဓနမဂၢဇင္းပါ (ဟားဗတ္ေကစင္) ေရးသားေသာ စာသားက ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ပညာအလင္း ျဖစ္ ေစ ခဲ့ရသည္။
"Wisdom is knowing what to do. Skill is knowing how to do." ဆိုတဲ့စာသားေလးပါ။
လုပ္ငန္းေရြးခ်ယ္မႈမွားလို႔ အလုပ္ခဏခဏ ေျပာင္းေနရင္ အသက္ေတြသာပိုႀကီးသြားၿပီး ဘာမွ အလုပ္မျဖစ္ဘဲေနပါလိမ့္မယ္၊ အနာဂတ္ အတြက္ အလားအလာေကာင္း (Potentiality) ရွိတဲ့ အလုပ္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္ ေရြးခ်ယ္ႏုိင္တာက Wisdom ပါ၊ အဲ့ဒီအလုပ္ကို ဘယ္လုိလုပ္ရမယ္ ဆိုတဲ့ နည္းပိုင္းဆိုင္ရာကို သိတာက ကၽြမ္းက်င္မႈ ဆိုတဲ႔ Skill ပဲ။
ဒီလိုႏွင့္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ေငြေၾကးအရင္း အႏွီးမမ်ားဘဲ ဦးေႏွာက္ သံုးရတာကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့ သည္။ ကၽြန္ေတာ္ Ruby land Tourism ကို စလုပ္ျဖစ္သည္၊ ၿပီးမွ AMBO Hotel ကို ေထာင္လိုက္ႏိုင္သည္။ ေနာက္ၿပီး Constulant လည္း လုပ္သည္။ အဓိက ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အခ်ိန္နဲ႔ ႀကိဳးစားမႈအရင္းအႏွီးမ်ားမ်ားေပးရေသာ အလုပ္ မ်ိဳးကိုေရြးျဖစ္သည္။ ေငြေၾကးႏွင့္ မဆိုင္ေသာ အရင္းအႏွီးမ်ဳိး မ်ားမ်ားေပးရတာကို ကၽြန္ေတာ္ေရြး ျဖစ္သည္။ စီးပြားေရးစလုပ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ ျဖည့္စရာေတြအေတာ္မ်ားသည္။ ဥပမာ စီးပြားေရးဆိုင္ရာေတြ၊ ႏုိင္ငံေရးဆုိင္ရာေတြ၊ ဥပေဒ ေရးရာေတြကအစ ေလ့လာခဲ့ရသည္။ ေနာက္ အထူးသျဖင္႔ Language ပိုင္း ျပန္ေလ့လာရတယ္။ International Business လုပ္ေတာ့ Language လို လာသည့္အတြက္ျဖစ္သည္။ ၿပီးေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာ ေတြေပၚလာေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာႏွင့္ပတ္သက္တာ ေတြသင္ရသည္။ အခက္အခဲဆိုတာ ေနရာတုိင္း တြင္ ရွိတတ္သည့္အတြက္ အခက္အခဲလို႔ မယူဆ ေတာ့ဘဲ စီးပြားေရးပိုင္းဆုိင္ရာမွာ ကၽြန္ေတာ့္အ တြက္ အခက္အခဲမ်ားကို ေျဖရွင္းႏုိင္ခဲ့ေပသည္။
ႏိုင္ငံေရးေလာက အခက္အခဲ
၂၀၁၁ ခုႏွစ္တြင္ ကၽြန္ေတာ္ သမ္ၼတရဲ႕ ႏုိင္ငံ ေရးအၾကံေပးအျဖစ္ တာ၀န္ေပးအပ္ခံခဲ့ရသည္။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ တာ၀န္ႀကီးမားလွသည္။ ႏိုင္ငံ ေရးကို သီအိုရီသာ သင္ခဲ့ရၿပီး လက္ေတြ႕ကို ထိထိ ေရာက္ေရာက္မလုပ္ခဲ့ဖူးသျဖင့္ လက္ေတြ႕လုပ္ ကိုင္ရာတြင္ အခက္အခဲမ်ားစြာရွိခဲ့သည္။ ႏိုင္ငံေရး ပိုင္းဆိုင္ရာတြင္ ၾကံဳေတြ႕ရေသာအခက္ အခဲမ်ား အနက္တစ္ခုမွာ သံတမန္ေရးအရ မဟာဗ်ဴဟာ ၿပိဳင္ဆုိင္မႈပင္ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္အေနျဖင့္ ႏိုင္ငံ ေပါင္းစံုမွ သံတမန္မ်ား၊ ျမန္မာျပည္ရွိ သံတမန္ မ်ားသာမက ျပည္ပရွိသံတမန္မ်ားစြာႏွင့္ပါ ေတြ႕ဆံု ဆက္ဆံရသည္။
ယခင္တစ္ခ်ိန္ သမၼတအုိင္စင္ေဟာင္၀ါ လက္ထက္တြင္ ကြန္ျမဴနစ္ႏွင့္ အရင္းရွင္တို႔အားၿပိဳင္စဥ္က အာဏာရွင္ႏိုင္ငံမ်ား ကြန္ျမဴနစ္ဘက္သို႔ ပါသြားမည္စိုးသျဖင့္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသည္ အာဏာရွင္ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ မဟာမိတ္ျပဳခဲ့သည္။ စစ္ေအး ကာလအလြန္တြင္ ဆိုဗီယက္ ျပည္ေထာင္စုႀကီး ၿပိဳကြဲသြားခ်ိန္တြင္ေတာ့ ကမၻာႀကီးတြင္ အေမရိကန္ တစ္ႏုိင္ငံတည္း အင္အားအေတာင့္ဆံုး ျဖစ္သြားသည္။ သမၼတေရဂင္အၿပီး စီနီယာဘုရွ္လက္ထက္ တြင္ အေမရိကန္တုိ႔ အင္အားအေတာင့္တင္းဆံုး ျဖစ္သည္။ ထို႔ေနာက္ သမၼတ ကလင္တန္တက္လာ သည့္အခ်ိန္ ျမန္မာျပည္၌ ၈၈ ျဖစ္ၿပီးကာစတြင္ အေမရိကန္တုိ႔၏ စံႏႈန္းေျပာင္းလဲလာၿပီး Human Rights အျမင့္ဆံုးျဖစ္လာခဲ့သည္။ သာမန္ အားျဖင့္ Carrot and Stick ဆိုတဲ့ ကိစၥရပ္ဟာ အေမရိကန္ ရဲ႕ မဟာဗ်ဴဟာ အေျပာင္းအလဲျဖစ္သြားေသာ ေၾကာင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံအေနျဖင့္ အေနာက္ႏုိင္ငံမ်ားရဲ႕ Sanction ကို ေတာ္ေတာ္ေလးခံလိုက္ရသည္။ ဒီလိုျဖင့္ ၂၀၀၈ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲႏုိင္၍ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္တြင္ အိုဘားမားသမၼတ တက္လာခ်ိန္တြင္ ေတာ့ ပစိဖိတ္ေဒသ၏ မဟာဗ်ဴဟာကိုျပန္လည္ သံုးသပ္မႈ Review လုပ္လာခဲ့သည္။ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ကၽြန္ေတာ္ ႏုိင္ငံေရးအၾကံေပးျဖစ္လာခ်ိန္တြင္ အေမရိကန္၏ ေျပာင္းလဲသြားေသာ မဟာဗ်ဴဟာ အေပၚအေျခခံ၍ ျမန္မာ့ေျပာင္းလဲမႈႏွင့္ ခ်ိတ္ ဆက္ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ သံတမန္ေတြအေနျဖင့္ လည္း ၎င္းတို႔ရဲ႕ စံႏႈန္း၊ လိုခ်င္မႈမ်ားျဖင့္ ေျပာဆိုမႈ မ်ားရွိသလို ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဘက္ကလည္း ကိုယ့္ ႏုိင္ငံအတြက္ ခုခံကာကြယ္မႈမ်ားျပဳလုပ္ရသည့္ ကိစၥမ်ားလည္းရွိသည္။ သံတမန္ေရးရာအရ ညႇိႏိႈင္း ေျပာဆိုမႈမ်ားျပဳလုပ္ခဲ့ရသည္။ မဟာဗ်ဴဟာပိုင္း ဆိုင္ရာေတြ သံတမန္ေရးရာကိစ္ၥရပ္မ်ားကို ေန႔ မအိပ္ညမအိပ္ လုပ္ကိုင္ရသည္။ ေရွ႕တန္းစစ္ မ်က္ႏွာျပင္တြင္ပင္ လန္႔မႏိုးခဲ့ဖူးသည့္ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္တစ္ခါတစ္ရံ ညအိပ္ရင္ေတာင္ လန္႔ႏိုးခဲ့ရ သည့္ အခ်ိန္မ်ားရွိခဲ့ရသည္။ ကုိယ္ေျပာရသည့္ စကားတစ္ခြန္းက လူအမ်ားကို ကုိယ္စားျပဳေန သည့္အတြက္ ေတာ္ေတာ္ဂ႐ုစိုက္ရသည္။ အခ်ဳိ႕ သံတမန္မ်ားက ေတာ္ေတာ္ေလး ေႏြးေႏြးေထြး ေထြးရွိေပမဲ့ aggressive ျဖစ္ေသာ သံတမန္ အခ်ဳိ႕ႏွင့္လည္း ဆက္ဆံရတာလည္းရွိသည္။ သံတမန္နဲ႔ေတြ႕လွ်င္ ဘယ္သံတမန္က ဘယ္လို မ်ဳိး ေတြလာႏုိင္သလဲဆိုတဲ့အေၾကာင္းအရာမ်ား ရွာရ သလို အသံုးအႏႈန္းမ်ားကိုလည္း စဥ္းစားရသျဖင့္ ညအိပ္လွ်င္ပင္ လန္႔လန္႔ႏိုးတဲ့အထိ ျဖစ္ခဲ့ဖူးသည္။
ေနာက္ထပ္ၾကံဳေတြ႕ရမႈတစ္ခုမွာ အင္တာဗ်ဴး ကိစၥရပ္ျဖစ္သည္။ အင္တာဗ်ဴးမ်ားတြင္ အေျပာင္းအလဲျဖစ္မႈမ်ားရွိသျဖင့္ မည္မွ်ပင္ ေကာင္းမြန္ ေအာင္ေျဖေျဖ တုန္႔ျပန္မႈ(အႏုတ္ပံုစံ) အနည္း အမ်ားရွိခဲ့၊ ၾကံဳခဲ့ရသည္။ ကၽြန္ေတာ့္အေနျဖင့္ ကိုယ္ ေျပာဆိုလုပ္ကိုင္ရာတြင္ အမွားအယြင္းရွိသြားမလားဆိုသည့္ စိုးရိမ္မႈရွိခဲ့သည္။ ကၽြန္ေတာ့္ လုပ္ငန္း၊ ကၽြန္ေတာ့္ကုမၸဏီကိစၥတြင္ မွားယြင္းသြားပါက ကၽြန္ေတာ့္လုပ္ငန္း၊ ကၽြန္ေတာ့္မိသားစုသာ ခံရမွာ ျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံေရးတြင္မူ မွားယြင္းသြားပါက သန္း ၅၀ ကို ကုိယ္စားျပဳေနသျဖင့္ စိုးရိမ္စိတ္ ၀င္ရ သည္။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ဘယ္လိုအခက္ အခဲ ကိစၥရပ္မ်ားပင္ၾကံဳၾကံဳ ကၽြန္ေတာ့္ဆရာ ဦးေက်ာ္ ရင္ ေျပာခဲ့ဖူးသည့္အတိုင္း အခက္အခဲကို အခက္ အခဲလို႔ မေတြးဘဲ ဧည့္သည္အျဖစ္သာ ေတြးရင္း ရင္ဆိုင္ေက်ာ္ျဖတ္ႏုိင္ခဲ့သည္။
ဘယ္လို သင္ၾကားေပးရမလဲ ...
ႏုိင္ငံေရးတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရင္း ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ ေနာက္ထပ္ ရရွိလာသည့္တာ၀န္က ပညာ မွ်ေ၀သင္ၾကားမႈအပိုင္းျဖစ္သည္။ ႏွစ္ ၅၀ မွ် ႏုိင္ငံေရးထိေတြ႕မႈျဖင့္ စိမ္းခဲ့သည့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အတြက္ ဒီမိုကေရစီကို အႏွစ္သာရရွိရွိ ေျပာင္းလဲ ခ်င္ေသာ သမၼတႀကီးက ကၽြန္ေတာ့္ကို သင္တန္း တစ္ခုဖြင့္လွစ္ခိုင္းခဲ့သည္။ ထို႔ႏွင့္ CSIS (Center for Strategic and International Studies) မဟာဗ်ဴဟာႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာေလ့လာေရးဗဟိုဌာန ကို ဖြင့္လွစ္ၿပီးဌာနမွဴးတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ျဖစ္သည္။ ၾကံဳေတြ႕လာရသည့္ အခက္အခဲက ႏုိင္ငံေရးကို ၂ လသင္တန္းဖြင့္လွစ္ သင္ၾကားမည္ဆိုေတာ့ ဘယ္အပုိင္းေတြကို ဘယ္လို သင္ၾကားေပးရမလဲဆိုတာ စဥ္းစားရသလို၊ သင္ၾကားမည့္ဆရာမ်ားကို စုစည္းရသည္။ သင္ၾကားမႈအပိုင္းတြင္ အဓိက pilar ၃ ခုျဖစ္သည့္ Peace, Democracy ႏွင့္ Development ဟူ၍ခြဲထားၿပီး က႑တစ္ခုစီတြင္ ဘာသာရပ္ ၅ ခုသင္ၾကားေပးသည္။ ထို႔ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးပါတီေပါင္းစံုက ၅၀%၊ ျပင္ပမွ ၂၅ % ႏွင့္ NGO အဖြဲ႕အစည္းမ်ားမွ ၂၅% ဟူ၍ သတ္မွတ္ရင္း ၂ လခြဲၾကာ သင္တန္းကို ဖြင့္ လွစ္ႏိုင္ခဲ့သည္။ ထိုမွတစ္ဆင့္ ၉ လၾကာ Diploma သင္တန္းကို ႏုိင္ငံေရးပါတီ ၂၁ ပါတီမွ သင္တန္း သားမ်ားျဖင့္ ဖြင့္လွစ္ႏုိင္ခဲ့သည္။ ယခုဆိုလွ်င္Master of Political Management master of Public Administration ႏွင့္ master of Business Administration စသည့္ Master Program မ်ားကို CSIS ႏွင့္ ဖိလစ္ပိုင္မွ Aldersgate College တို႔ ပူးေပါင္း၍ Aldersgate Collage ၏ ျမန္မာျပည္ Campus တြင္ ဖြင့္လွစ္သင္ၾကားႏုိင္ခဲ့သည္။
ေခတ္ေပၚ ေလာကီဆိုင္ရာပညာရပ္မ်ား မည္မွ်သင္ၾကားတတ္ေျမာက္ေစေပမဲ့လည္း လက္ရွိ တစ္ဘ၀စာအတြက္မွ်သာျဖစ္ၿပီး ေနာက္ဆံုး အားလံုးေသာသူမ်ားအေနနဲ႔ ေနာက္ဘ၀တစ္ခုဆီ ကို ယူသြားလို႔မရၾကပါဘူး။ အဲ့ဒီအေတြးကို အၿမဲတမ္း ဆင္ျခင္ထားခဲ့ပါသည္။ လူဆိုတာ အခ်ိန္ေတြကို ၁ ရက္ၿပီး ၁ ရက္ ျဖတ္သြားရမွာပင္ ျဖစ္ သည့္ ဒီအခ်ိန္တြင္ အခက္အခဲၾကံဳတုိင္း ဒါကို အခက္အခဲဆုိၿပီး ေတြးေနမည္ဆိုလွ်င္ ေနထိုင္သည္ ၁ ရက္က ေပ်ာ္ႏိုင္ေတာ့မည္မဟုတ္ေခ်။ ကၽြန္ေတာ့္အေနျဖင့္ အခက္အခဲမွန္းသိလွ်င္ ဘယ္လိုေက်ာ္ျဖတ္ရမလဲဟူသည့္ solution ေျဖရွင္းခ်က္ ကိုသာ စဥ္းစားျဖစ္သည္။ ေလာကီေရးရာၿပီးေတာ့ ေလာကုတၱရာဘက္ကို စဥ္းစားလာသည့္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အခက္အခဲဆိုတာ ဘာမွမဟုတ္ ေတာ့ေၾကာင္းပိုမိုသိသာလာသည္။ စိတ္လည္း အေတာ္ေနသာသြားသည္။ အဓိက ကိစၥတစ္ရပ္ အေပၚအခက္အခဲလို႔စဥ္းစားေနမည့္အစား အခက္ အခဲမွန္းသိၿပီး အဲ့ဒီအခက္အခဲကို ဘယ္လို ေက်ာ္ ျဖတ္မလဲဆိုတဲ့နည္းလမ္းကိုသာ စဥ္းစားရေပမည္။ တစ္ခါတေလျဖစ္ေပၚလာသည့္ အေျခအေနေပၚမူ တည္ၿပီး အေကာင္းဆံုး စဥ္းစားလုပ္ေဆာင္ရေပမည္။
အနာဂတ္ျမင္ႏိုင္ျခင္း
ကၽြန္ေတာ္ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ရသည့္ ဘ၀အေတြ႕ အႀကံဳအရ အေရးႀကီးသည့္အရာတစ္ခုမွာ အနာဂတ္ကို ျမင္ႏိုင္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ ငယ္စဥ္က အနာဂတ္မျမင္ႏုိင္ခဲ့ျခင္း ကိစၥတစ္ရပ္ ရွိခဲ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ ငယ္စဥ္ကတည္းက စာဖတ္အားသန္သူတစ္ဦးျဖစ္သည္။ International ကို မေရာက္ဖူးေသးခဲ့ေပမဲ့ စာေပမ်ားအရ သိရွိေန ခဲ့သည္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္က တိုင္းျပည္တုိးတက္ေအာင္ လုပ္ရာတြင္ အင္ဂ်င္နီယာမ်ား၏အခန္းက႑ႀကီးမားေၾကာင္း သိခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဆယ္တန္း ေအာင္ၿပီး ဘယ္လိုင္းလိုက္မလဲေရြးခ်ယ္ရာတြင္ အင္ဂ်င္နီယာလမ္းေၾကာင္းကို လိုက္ျဖစ္ခဲ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္မျမင္လိုက္ႏိုင္သည့္အခ်က္တစ္ခု ရွိသြား သည္။ မတိုးတက္ေသးသည့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏုိင္ငံ တြင္ အားလံုးအထက္မွ ခ်ဳပ္ထားသည္မွာ ႏိုင္ငံေရး စနစ္ပင္ျဖစ္သည္။ စနစ္၏အားကို မျမင္လိုက္မိ ေခ်။ ဥပမာ ဆိုရွယ္လစ္ေခတ္တြင္ အင္ဂ်င္နီယာ ကို ဦးစားမေပးဘဲ ဆရာ၀န္ကိုသာ ဦးစားေပးခဲ့သည္။ စနစ္ေတြထဲတြင္ ႏုိင္ငံေရးစနစ္က အား အႀကီးဆံုးျဖစ္ၿပီး အဲ့ဒီစနစ္က ခြင့္မေပးသမွ် ဘာမွလုပ္လို႔မရေၾကာင္းသိခဲ့ရသည့္ ကၽြန္ေတာ့္ ဘ၀အေတြ႕ အၾကံဳမ်ားအနက္ တစ္ခုျဖစ္သည္။
ေခါင္းေဆာင္လုပ္မည့္သူမ်ားအေနျဖင့္ အနာဂတ္ျမင္ႏိုင္ျခင္းက မျဖစ္မေနရွိရမည့္ အရည္အခ်င္းပင္ျဖစ္သည္။ ကုမၸဏီ၊ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား အတြက္ Vision မွားေနလွ်င္ လက္ေတြ႕ျဖစ္ မလာလွ်င္ အခက္အခဲရွိသည္။ လူငယ္မ်ား အေနျဖင့္အနာဂတ္အျမင္ကို ရေအာင္ၾကည့္ဖို႔လိုသည္။ စိတ္ဆႏၵကို ဦးစားမေပးဘဲ လက္ရွိအေျခ အေနကိုေကာင္းေကာင္းသိၿပီးမွ အနာဂတ္မွာ ဘာျဖစ္လာႏိုင္မလဲဆိုတာေတြးဖို႔လိုသည္။ ထိုအရာက သူတကာထက္ အသာဆံုးေသာ အားတစ္ခုျဖစ္ သည္။ အဓိက ကုိယ့္ကိုယ္ကုိယ္ အျမင့္ဆုံးျဖစ္ လိုလွ်င္ အနာဂတ္အျမင္ကိုသိရမည္။ Technical ကိစၥမွာ ပင္မ Subject ကို ကိုင္ထားၿပီ ဆိုလွ်င္ Technical ကို ျပန္ရွာလုိ႔ရသည္။ ဦးဆံုး ဘယ္အလုပ္ကိုလုပ္မလဲဆိုသည္ကို မသိဘဲ ေယာင္၀ါး၀ါးလုပ္ျခင္းက အခ်ိန္ကုန္ေစသည္။ အထူးသျဖင့္ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရးေခါင္းေဆာင္လုပ္မည့္သူမ်ား အေနျဖင့္ အနာဂတ္အျမင္ကိုသိရေပမည္။ ႏုိင္ငံ ေရးလုပ္ကိုင္သူမ်ားအဖို႔လည္း ေရွ႕အနာဂတ္တြင္ ဘာေတြျဖစ္လာႏုိင္မလဲ၊ ကိုယ့္အားဘယ္ေလာက္ရွိ မလဲ တြက္ခ်က္တတ္မွသာ အေျဖရွာရန္လြယ္ကူ မည္ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္ ၾကံဳ ေတြ႕ခဲ့ရေသာ အခက္အခဲ စိန္ေခၚမႈမ်ားကို ေက်ာ္ ျဖတ္ႏိုင္ခဲ့ရာတြင္ အခက္အခဲကို အခက္အခဲအျဖစ္ စဥ္းစားေနမည့္အစား ဘယ္လိုေက်ာ္ျဖတ္ရမလဲ (solution) ဟူသည့္အခ်က္ကို စဥ္းစားႏိုင္ခဲ့ျခင္း ႏွင့္ ရရွိလာခဲ့သည့္ အေတြ႕အၾကံဳမ်ားမွ အသိ၊ အနာဂတ္အျမင္မ်ားကို အသံုးခ်ႏိုင္ခဲ့ျခင္းသည္ အ ေကာင္းဆံုး မိတ္ေဆြေကာင္းမ်ားဟု ဆိုႏိုင္ပါသည္။
JOB seekers Journal Vol.3, No.31
ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ Fagebook Page ကို{ ဒီမွာ } သြားျပီး Like ႏွိပ္လိုက္ပါျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ Group ကို{ ဒီမွာ } သြားျပီး Join ႏွိပ္လိုက္ပါျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ မွ တင္သမွ်ကို { ဒီမွာ } သြားဖတ္လိုက္လိုက္ပါ
<<< စာေပခ်စ္သူ ပရိတ္မ်ား အားလံုး မဂၤလာပါ..
လြတ္လပ္စြာျပန္လည္မွ်ေဝႏိုင္ပါတယ္....
အခု လို အားေပးတ့ဲအတြက္ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ >>>
