ပါေတာ္မူ ဧကပိုဒ္ တမ္းခ်င္း (ေသေသာ္မွတည့္ ေၾသာ္ေကာင္း၏)

ဆီးဘန္နီ ဆရာေတာ္ဘုရား ထပ္မံ၍ ဆုိေတာ္မူျပန္ေသာ ပါေတာ္မူ ဧကပိုဒ္ တမ္းခ်င္း

တဖန္မွတ္ေစ၊ ထပ္၍ေျဖပိမ့္၊ သံေဝရမႈ၊ ေရွးကျပဳသည္၊ ရတုဖိုးထိုက္၊ ဧကပိုဒ္ကို၊ လိုက္၍ေျဖေပ၊ ဉာဏ္ကေဝတို႔၊ ျဖစ္ေလေရွးက၊ ေကာသလ၏၊ ေသာဠသဇာတ္ (သုဝိႏၷဇာတ္)၊ အတၳဳပၸတ္ႏွင့္၊ သတၱဝါ႔ၾကမၼာ၊ သခၤါ(ရ)တရား၊ ႏြားလားေရွ႕ေဆာင္၊ ပမာေျမႇာင္လ်က္(၍႕)၊ မင္းေခါင္ကိုသာ၊ ျပစ္ရွာဖန္ဖန္၊ ဆိုျပန္ဘိဘိ၊ ထိထိပါးပါး၊ စကားေဖာက္လွဲ၊ ကိုယ္ကိုလႊဲလည္း၊ မလႊဲစသာ၊ ဤအရာဝယ္ (မွာ)၊ ပမာထင္ထင္၊ ကဗ်ာတင္က(မူ)၊ ေပါက္ပင္ကိုင္းျငိတ္၊ ဗ်ိဳင္းနိမိတ္ကို၊ ဖိုလ္ဟိတ္ခတ္(စပ္)ကာ၊ စပ္(ဟတ္)၍ရွာမူ၊ သတၱဝါဘူဇဂ၊ ခ်င္းမူလဟု (ခ်င့္မူလကို)၊ သိရေသာႏွယ္၊ မလြတ္ဘြယ္တည့္၊ ႏြယ္မာေလာညြန္႔၊ ဆင္ေျခကြန္႔လည္း၊ မလြန္႔မသာ (မလြန္႔စသာ)၊ အေၾကာင္းမွာကား၊ (ရြယ္)ငယ္စြာႏုျမစ္၊ ၾကလိုမွ်စ္သို႔၊ ေျမးျမစ္အလား၊ မင္းႏွစ္ပါးတို႔၊ တိုင္းကားႏွင္းထပ္၊ ကိုယ္ကုိအပ္၍၊ ပညာတ္ေစေၾကာင္း၊ မွဴးမတ္ေပါင္းအား၊ ဆိုးေကာင္းအေရး၊ လႊဲေဝေပးလ်က္ (လဲႊအပ္ေပးလ်က္)၊ တေရြးတရတီ၊ တဗီဇဝါ (တဗီဇနာ)၊ တျမဴလႊာမွ်၊ ရသာအထူး၊ ဂုဏ္ေက်းဇူးကို (သည္)၊ မွဴးမတ္ထံမွ၊ မခံရရွင့္၊ သိဃၤတန္ေဆာင္၊ ဘုန္းေတာ္ေမွာင္၍၊ ကုန္းေဘာင္ေနမီး၊ မထိန္ညီးက၊ တိုင္းၾကီးျပည္ၾကီး၊ အခ်ည္းႏွီးလွ်င္ (တည့္)၊ ထီးသုဥ္း နန္းသုဥ္း၊ ျမိဳ႕သုဥ္းသုည၊ သုဥ္းသံုးဝျဖင့္၊ သုဥ္းရျပန္လစ္ (သုညရလစ္) [သုဥ္းႏွင့္ရလစ္]၊ သုညေခတ္ဝယ္၊ ျဖစ္လာရေလ၊ ဒို႔တေတြသည္၊ ေသေသာ္မွတည့္ ေၾသာ္ ေကာင္း၏ ... ။

(ဆီးဘန္နီဆရာေတာ္)
တမ္းခ်င္း

မွတ္ခ်က္။ ။ လက္သည္းကြင္း (..) အတြင္းစာသားမ်ားမွာ ကဗ်ာသဂၤဟေမဒနီ က်မ္းပါ စာသားမ်ားျဖစ္ပါသည္။ ေထာင့္ကြင္း [..] အတြင္းရွိ စာသားမွာ ျမန္မာ့စြယ္စံုက်မ္း၊ အတဲြ-၄ တြင္ေဖာ္ျပထားေသာ မူကဲြ ျဖစ္ပါသည္။ သုဝိႏၷဇာတ္ဟု ကဗ်ာသဂၤဟေမဒနီ က်မ္းတြင္ ေဖာ္ျပပါရွိေသာ္လည္း မူရင္းပထမ မွတ္ပါရစ္ေစ-ခ်ီ ဧကပိုဒ္ တမ္းခ်င္းကို မဟာဒါဏ္ဝန္မင္း ဦးေရႊဝ (ကင္းဝန္မင္းႀကီး - မူကဲြ) ေခ်ပေရးသားသည့္ေလးခ်ိဳးႀကီးတြင္ "ေသာဠသ-စာ၊ ဤရာဇာကို ..." ဟု ပါရွိေသာေၾကာင့္ ေသာဠသဇာတ္ မွာ ပို၍ သင့္ေလ်ာ္ေသာ စာသားျဖစ္မည္ဟု ယူဆပါသည္။

Read More

ဆီးဘန္နီ ဆရာေတာ္ဘုရား ဆုိ ဧကပိုဒ္ တမ္းခ်င္း

ျမန္မာဦးစြန္း ညိႇဳးႏြမ္းတိမ္ျမဳပ္ျခင္းအေၾကာင္းကို ဆီးဘန္နီ ဆရာေတာ္ဘုရား ဆုိ ဧကပိုဒ္ တမ္းခ်င္း

မွတ္ပါရစ္ေစ၊ မွာခဲ့ေပအံ့၊ သံေဝဓမၼ၊ ယူကုန္ၾကေလာ့၊ သုဒႆန၊ ၿမိဳ႕မသခင္၊ သူရာစင္လ်က္၊ လုလင္မာဃ၊ ဦးေစာက္ခ်၍႕၊ အမရဝတီ၊ ပူရီျပဥ္လံုး၊ လက္ရက်ံဳးသို႕၊ ထံုးႏွင့္တူလစ္၊ ေဂါဇာေခတ္မူ၊ ဧက္ေဒြးေဇာသတ္၊ လျမတ္ထြန္းေျပာင္၊ တန္ေဆာင္မါသ၊ သရဒ၏၊ ကဏွပကၡ၊ ဆ႒ပူးရက္၊ ေနဝန္းထြက္ေအာင္၊ ရွစ္မ်က္ေလာကဓာတ္၊ ေကာင္းကင္ရပ္မွ၊ ျပာသာဒ္ကုေဋ၊ ၾကယ္ကၽြတ္ေႂကြရွင့္၊ ေနတဘန္ထြက္၊ သတၱရက္ဝယ္၊ လက္နက္လွ်ံထိန္၊ စဲြကိုင္ခ်ိန္သား၊ ဣႁႏၵိယတုိင္းသား၊ ရဲ႕ေယာက္်ားတို႕၊ ပတၱျမားခယံ၊ ေရႊနန္းရံသို႕၊ ခၽြံခၽြံဝင္ေရာက္၊ ရွစ္ရက္ေျမာက္က၊ အေနာက္ေဂါရာ၊ ေနဝါေလွ်ာသက္၊ ဂဠဳန္ရက္တြင္၊ သံုးခ်က္ေက်ာ္ၿပီ၊ ဒြါဒသီဝယ္၊ မွီသည္ၿဗိစၧာ၊ ဂ႐ုဠႇာမွတ္၊ အစြန္ျမတ္မွ၊ ပူးနတ္ဓႏု၊ ရာဟုစႏၵာ၊ သိဟ္သီဟာဝယ္၊ ၿဗိစၧာကံေန၊ နဂါးေႁမြလည္း၊ ေမဓုန္ေပ်ာ္လ်က္၊ ၿပိႆလဂ္တြင္၊ နကၡတ္စဥ္႐ံုး၊ ဆယ္လံုးတပါဒ္၊ ေလးမွတ္ဗီဇနာ၊ ဖြားလာရက္ခ်ိန္၊ ေရြ႕ေရြ႕ထိန္သား၊ သုဒၶိန္ႏွစ္ရာ၊ ေနာဝီသာ၌၊ ျမန္မာဘုရင္၊ ဇာတာျပင္လည္း၊ မစင္သန္႕ႀကိဳက္၊ နိစ္ျပဆိုက္လ်က္ (နိစ္ျပဆုိက္က)၊ မွားမိုက္လွစြာ၊ ကိုယ့္မွီရာကို၊ ကိုယ္သာဖ်က္ဆီး၊ ဖိကာစီးသည္၊ မတ္ႀကီးဉာဏ္ဝယ္ (မွဴးႀကီးမတ္ငယ္)၊ မာေလာႏြယ္တုိ႕၊ (ဝွက္)ရွက္ကြယ္လွည့္ဝိုက္၊ သူ႕ဘက္လိုက္၍႕၊ စ႐ုိက္ေစာင္းငဲ့၊ သစၥာမဲ့ေၾကာင့္၊ ႏွစ္ဆဲ့ခုနစ္၊ နန္းစံရွစ္တြင္၊ ကသစ္ဘံုေန၊ သိၾကားေႂကြသို႕၊ ခ်က္ေရႊသိုရာ၊ မန္းျပည္သာမွ၊ မဟာဣႁႏၵိယ၊ မိုက္မဲလွသည္၊ (မိစၧာေမာဟ၊ ႁပြမ္းႁပြမ္းထသည့္) ကုလာ့ႏုိင္ငံ၊ လဲႊေျပာင္းစံရွင့္၊ ေလာကဓံအရ၊ သဘာဝေၾကာင့္၊ ေဂါတမဘုန္းေခါင္၊ သာနာေရာင္လည္း၊ မေျပာင္မထြန္း၊ အေမွာင္စြန္းခဲ့၊ ကၽြန္းသေျပဒီ၊ ဓရဏီထက္၊ ခုိမွီေန႐ိုး၊ ျမန္လူမ်ိဳးတို႕၊ လန္႕ႏိႈးထိပ္လွ၊ သံေဝဂျဖင့္၊ ျဖစ္ကပ်က္ျမဲ၊ မလဲြစသာ၊ ၾကံဳၾကလာသား၊ သံသရာသေဘာ၊ ေတြ႕ရာေသာဟု၊ စိတ္ေဇာသိမ္ေမြ႕၊ တေတ့ေတ့ျဖင့္၊ ေစ့ေစ့မွန္သား၊ ထပ္ထပ္ပြား၍႕။ ။ တရားသံေဝယူၾကေလ။ ။

(ကြင္းအတြင္းစာသားမ်ားမွာ ဆရာႀကီး နန္းညြန္႕ေဆြ ၏ ၁၉၆၁-ခုႏွစ္ ႏိုဝင္ဘာလ ထုတ္ ရႈမဝမဂၢဇင္းပါ ဆီးပန္းနီဆရာေတာ္ ေဆာင္းပါးမွ ေကာက္ႏႈတ္ထားေသာ မူကဲြမ်ားျဖစ္ပါသည္။)

Read More